Ik ben al vijf keer weg geweest met don Quijote. Naar Sevilla, Barcelona, Madrid en twee keer naar Tenerife. Dan weer een weekje hier, dan weer daar. Ik ben dol op Spanje en het is voor mij een prettige manier van vakantie vieren geworden. Meestal kan ik niet langer vrij krijgen van mijn werk. Maar ook na een week kom ik telkens weer helemaal opgeladen terug.

De allerleukste week beleefde ik in Madrid. Sowieso vind ik het een heerlijke stad, zo op en top Spaans! Bovendien had ik het met mijn mede-studenten enorm getroffen. Ik ben 35, ietsje ouder dan de gemiddelde don Quijote-student. De grootste groep is tussen de 18 en de 23 jaar oud. Dat vind ik weleens jammer. Spaans leren met don Quijote is juist ook heel aantrekkelijk voor mensen die de schoolbanken al even ontgroeid zijn. Die keer in Madrid waren er gelukkig wel veel eind-twintigers en dertigers. Het begon al bij het huis waar ik die week woonde. Bij don Quijote doen ze altijd hun best om mij met leeftijdsgenoten te plaatsen en dat was die keer goed gelukt. Mijn kamertje was piepklein, maar dat is vrij normaal in grote steden als Barcelona en Madrid. De huren zijn nou eenmaal wat hoger en de vierkante meters schaars. We zaten er met vijf dames, allemaal rond de dertig. Naast mij was er nog een Nederlandse, verder twee Amerikaanse vrouwen en een Francaise. We hadden het meteen al heel gezellig met elkaar.

Op school zat ik in de klas met een Italiaan, en die had weer een Fin als huisgenoot en die kende weer een Canadees. Al snel hadden we een heel internationaal groepje dertigers bij elkaar met wie we bijna elke dag aan het begin van de avond afspraken in telkens weer een andere bar. De voertaal was Spaans. We waren allemaal al wat verder gevorderd en vonden het heerlijk om ook buiten de lessen om gewoon Spaans te kunnen kletsen. Waarschijnlijk sprak iedereen ook gewoon Engels, maar daar ben ik eigenlijk nooit achter gekomen.

Al snel had ik een vast dagritme: ’s Ochtends van negen tot een naar school. Daarna lunchen, soms met klasgenoten, soms gewoon thuis. Vervolgens slapen. Dan ergens tussen vier en zeven huiswerk maken, boodschappen doen, shoppen of de stad verkennen. Daarna naar de bar waar we al van tevoren met elkaar hadden afgesproken. Dan dronken we cañas, aten tapas en kletsten honderduit in het Spaans. Tegen het eind van de avond ging ik weer naar huis. Want ja, als je over de dertig bent, hoef je niet meer per sé tot diep in de nacht te stappen. Wat ik dan wel weer deed was met huisgenoten nog een fles wijn opentrekken en toch weer veel te laat naar bed. Maar altijd ’s ochtends om negen uur weer in de schoolbanken. Mijn week vloog om. Met de mensen die ik in Madrid heb leren kennen heb ik nog steeds contact via facebook. In het Spaans.